#5 Niespodzianka cz.1 (Prolog)

Długa nie obecność. Sorki:(
 Ten rozdział dedykuję  Laurze Emciak. Dzięki lala, że jesteś.

Kat
-----------------------------------------------------------------------------
 Peeta nic nie mówi. Tylko stoi. Gale przyszedł z BIAŁYMI RÓŻAMI. 
-Po co tu przylazłeś. Ona już powoli zapominała o tej tragedii, a ty jej o tym przypominasz-zaczął Peeta tonem nieco łagodniejszym od krzyku, ale bardzo stanowczym. 
   Nic nie powiedziałam, tylko wtuliłam się w Peetę. Już chcieliśmy zamknąć drzwi kiedy Gale wyciągną nóż i zaczął nam grozić. Mieliśmy szczęście, ponieważ koło naszego domu przechodziła Haymich. On to zawsze wie kiedy jest potrzebny. Nasz mentor zaskoczył Gala od tyłu i obezwładnił. Oboje z Peetą odetchnęliśmy z ulgą. Po jakiś 10 min stania i przyglądania się scenie jak Haymich robi z Gala kwaśne jabłko usłyszałam głos mojego chłopca z chlebem. 
-Wiesz jakie dziś święto kochanie?- pyta uwodzicielsko.
-Nie, a powinnam?- mówię i robię niewinną minę. Oczywiście, że wiem iż dziś jest 14 lutego, czyli Walentynki. 
-Kochanie, dziś są Walentynki - mówi przekornie.
-Przecież wiem.
- A ja wiem, że ty to wiesz - mówi żartobliwie - co masz zamiar robić?
 Nagle przerywa mu pukanie do drzwi. 
-Kochanie, muszę wyjść na chwilę. Zaraz wrócę- mówi. Po tych słowach wychodzi i zostaję sama.